اسپیسایکس روز پنجشنبه ۳۲ میلیارد دلار اوراق بدهی فروخت تا هزینه خرید تراشههای هوش مصنوعی انویدیا را تأمین کند. بزرگترین بخش این اوراق با بازده ۸.۲۵۹ درصدی قیمتگذاری شد. این رقم برای اوراق دارای رتبه اعتباری سرمایهگذاری بالاست و بیش از دو واحد درصد با میانگین بازده اوراق شرکتی معتبر آمریکا در همان روز فاصله دارد.
فروش اوراق بخشی از یک بسته تأمین مالی به ارزش بیش از ۴۰ میلیارد دلار است که یک وام بانکی با وثیقه و حق تقدم در بازپرداخت را هم شامل میشود. طبق اسناد معامله، این منابع برای تأمین هزینه حدود ۴۷.۳ میلیارد دلار تجهیزات پردازش گرافیکی، شامل تراشههای نسل جدید «روبین» انویدیا، به کار میرود. انتظار میرود تحویل تراشهها در ژانویه آغاز شود.
چرا بازده اوراق اسپیسایکس از ۸ درصد گذشت؟
به گفته افراد آشنا با معامله، گلدمن ساکس و آپولو گلوبال منیجمنت فروش اوراق را در سه بخش مدیریت کردند. بزرگترین بخش، حدود ۲۵.۲ میلیارد دلار اوراق رده A3 بود که بازده آن به ۸.۲۵۹ درصد رسید. در همان روز، میانگین بازده اوراق شرکتی آمریکا با رتبه اعتباری سرمایهگذاری ۵.۹۵ درصد بود. نمایندگان اسپیسایکس، گلدمن ساکس و آپولو به درخواست اظهارنظر پاسخ ندادند.
سرمایهگذاران پیشتر برای خرید حدود ۲۶ میلیارد دلار از این اوراق تعهد داده بودند. روز پنجشنبه، ۶ میلیارد دلار باقیمانده از رده A3 عرضه شد. بخش بزرگی از خریداران معمولاً روی اوراق شرکتهای بزرگ و معتبر سرمایهگذاری میکنند. اسپیسایکس در اکتبر اعلام کرده بود که حسابهای سرمایهگذاری تحت مدیریت بلکراک، گلدمن ساکس اَست منیجمنت و KKR از خریداران اصلی این معاملهاند.
تجربه عرضه قبلی در قیمتگذاری اوراق جدید نقش داشت. اسپیسایکس در ژوئن، چند روز پس از عرضه اولیه ۸۶.۲ میلیارد دلاری سهام خود، ۲۵ میلیارد دلار اوراق شرکتی بدون وثیقه قیمتگذاری کرد. قیمت آن اوراق پس از آغاز معاملات در بازار ثانویه بهشدت افت کرد و شماری از خریداران زیان دیدند. به گفته دیویس هبرت، تحلیلگر مؤسسه کردیتسایتس، همین تجربه برخی سرمایهگذاران را درباره عرضه تازه محتاط کرد. او معتقد است بازده بالاتر اوراق جدید به جذب خریداران سنتی بازار بدهی کمک میکند.
اسپیسایکس چگونه تراشههای روبین را تأمین میکند؟
ساختار معامله بهگونهای طراحی شده است که بدهی حاصل از خرید تراشهها خارج از ترازنامه اسپیسایکس بماند. یک نهاد مالی ویژه به نام «ساترن فاندینگ تراست» (Saturn Funding Trust) تراشهها را میخرد و برای حدود پنج سال به اسپیسایکس اجاره میدهد. مدیریت این نهاد بر عهده مجموعهای تحت حمایت آپولو است.
اسپیسایکس متعهد شده است حتی در صورت خرابی تجهیزات یا وقوع حوادث خارج از کنترل، مانند بلایای طبیعی، پرداختهای اجاره را ادامه دهد. انتظار میرود این ساختار به شرکت کمک کند رتبه اعتباری خود را در سطح سرمایهگذاری حفظ کند. چنین رتبهای برای شرکتهایی که زیرساخت هوش مصنوعی میسازند اهمیت دارد، زیرا به آنها امکان میدهد مبالغ بزرگتری را در زمان کوتاهتری وام بگیرند. برت جانسن، مدیر مالی اسپیسایکس، نیز ماه گذشته در نشست اعلام نتایج مالی بر قدرت ترازنامه و رتبه اعتباری شرکت تأکید کرده بود.
تأمین مالی تراشههای هوش مصنوعی چه ریسکی دارد؟
برای خریداران اوراق، یکی از پرسشهای اصلی این است که تراشههای امروز تا چه زمانی کارایی اقتصادی دارند و ارزش آنها طی دوره اجاره چقدر تغییر میکند. معاملات تأمین مالی مبتنی بر پردازندههای گرافیکی هنوز نسبتاً تازهاند و ارزیابی این ریسکها حتی برای سرمایهگذاران باتجربه بازار اوراق شرکتی هم دشوار است.
اسکات گودوین، همبنیانگذار دایامتر کپیتال پارتنرز، برآورد میکند که شرکتها برای خرید تراشههای مورد نیاز توسعه هوش مصنوعی به حدود ۱.۵ تریلیون دلار سرمایه نیاز دارند. او این نوع تأمین مالی را «یک طبقه دارایی جدید» میداند و انتظار دارد معاملات مشابه بیشتری انجام شود.
فروش اوراق اسپیسایکس تنها یک روز پس از آن انجام شد که آنتروپیک با پشت سر گذاشتن رکورد همین شرکت، بزرگترین عرضه اولیه سهام تاریخ را به پایان رساند. همزمان با جذب سرمایه برای تراشهها و مراکز داده، پرسش پیش روی بازار این است که سرمایهگذاران برای پذیرفتن این حجم از عرضه تازه، چه بازدهی مطالبه خواهند کرد.


