بانک مرکزی انگلستان (به انگلیسی: Bank of England) که با نامهای اختصاری BOE یا BoE شناخته می‌شود، بانک مرکزی بریتانیا و یکی از قدیمی‌ترین و تأثیرگذارترین بانک‌های مرکزی جهان است.
این بانک مسئول حفظ ثبات پولی و مالی در بریتانیا است و تصمیمات آن درباره نرخ بهره و سایر ابزارهای سیاست پولی می‌توانند تأثیر قابل توجهی بر پوند استرلینگ (GBP)، بازار اوراق قرضه، سهام و شرایط اقتصادی بریتانیا داشته باشند.
بانک مرکزی انگلستان در ۲۷ ژوئیه ۱۶۹۴ تأسیس شد. این بانک در ابتدا یک بانک خصوصی بود که برای تأمین منابع مالی مورد نیاز دولت بریتانیا در جنگ با فرانسه ایجاد شد. فعالیت رسمی آن نیز از اول اوت همان سال آغاز شد.
امروزه مأموریت اصلی Bank of England را می‌توان در دو حوزه اساسی خلاصه کرد:
- ثبات پولی (Monetary Stability)
- ثبات مالی (Financial Stability)
مهم‌ترین وظایف بانک مرکزی انگلستان عبارتند از:
- تعیین نرخ بهره رسمی بریتانیا
- کنترل تورم و تلاش برای دستیابی به هدف ۲ درصدی
- اجرای سیاست پولی
- نظارت بر سیستم مالی
- نظارت احتیاطی بر بانک‌ها و موسسات مالی
- تأمین نقدینگی سیستم بانکی
- انتشار اسکناس در انگلستان و ولز
- مدیریت برخی زیرساخت‌های پرداخت
- نظارت بر ریسک‌های سیستم مالی
- اجرای سیاست‌های تسهیل کمی و انقباض کمی
- کمک به مدیریت بحران بانک‌ها
- ارائه خدمات بانکی به دولت بریتانیا و بانک‌های مرکزی خارجی
تاریخچه بانک مرکزی انگلستان
Bank of England در سال ۱۶۹۴ تأسیس شد و بیش از سه قرن سابقه فعالیت دارد.
هدف اولیه از تأسیس این بانک، جمع‌آوری منابع مالی برای دولت بریتانیا بود که در آن زمان برای تأمین هزینه جنگ با فرانسه به پول نیاز داشت.
طرح تأسیس بانک بر این اساس بود که سرمایه‌گذاران خصوصی مبلغ ۱.۲ میلیون پوند در اختیار دولت قرار دهند و در مقابل، سهام بانک جدید را دریافت کنند.
این مبلغ تنها در مدت ۱۱ روز توسط بیش از ۱۲۰۰ سرمایه‌گذار جمع‌آوری شد.
بانک در ابتدا با عنوان رسمی:
The Governor and Company of the Bank of England
فعالیت خود را آغاز کرد.
در طول قرن‌های بعد، نقش بانک به تدریج گسترش یافت و از یک بانک خصوصی و بانکدار دولت، به بانک مرکزی بریتانیا تبدیل شد.
ملی شدن بانک مرکزی انگلستان
Bank of England برای بیش از ۲۵۰ سال یک نهاد دارای مالکیت خصوصی بود.
در سال ۱۹۴۶ دولت بریتانیا این بانک را ملی کرد و مالکیت آن به دولت منتقل شد.
امروزه تمام سرمایه بانک مرکزی انگلستان متعلق به دولت بریتانیا است و از طریق HM Treasury یا خزانه‌داری بریتانیا نگهداری می‌شود.
با این حال، مالکیت دولتی به این معنا نیست که دولت مستقیماً تصمیمات روزمره سیاست پولی را تعیین می‌کند.
در سال ۱۹۹۷ بانک مرکزی انگلستان استقلال عملیاتی بیشتری برای تعیین نرخ بهره و اجرای سیاست پولی به دست آورد.
مقر بانک مرکزی انگلستان
مقر اصلی Bank of England در خیابان Threadneedle Street در شهر لندن قرار دارد.
بانک از سال ۱۷۳۴ در این محل حضور داشته است.
به دلیل قرار گرفتن ساختمان بانک در این خیابان، Bank of England با لقب معروف:
The Old Lady of Threadneedle Street
یا «بانوی پیر خیابان تردنیدل» نیز شناخته می‌شود.
اهداف بانک مرکزی انگلستان
بانک مرکزی انگلستان دو هدف اصلی دارد:
ثبات پولی
ثبات پولی به معنای حفظ قدرت خرید پول و جلوگیری از افزایش یا کاهش شدید قیمت‌ها است.
برای دستیابی به این هدف، BOE تلاش می‌کند نرخ تورم را در محدوده هدف تعیین‌شده توسط دولت نگه دارد.
ثبات مالی
ثبات مالی به معنای ایجاد سیستمی است که بانک‌ها، بازارهای مالی و سایر نهادهای مالی بتوانند حتی در شرایط دشوار اقتصادی به فعالیت خود ادامه دهند.
بانک مرکزی انگلستان ریسک‌های سیستم مالی را بررسی می‌کند و برای کاهش احتمال وقوع بحران‌های مالی اقداماتی انجام می‌دهد.
هدف تورمی بانک مرکزی انگلستان
دولت بریتانیا برای بانک مرکزی انگلستان هدف تورمی ۲ درصد تعیین کرده است.
معیار مورد استفاده برای این هدف، شاخص قیمت مصرف‌کننده یا CPI است.
بانک مرکزی تلاش می‌کند نرخ تورم سالانه را به صورت پایدار در سطح ۲ درصد حفظ کند.
این هدف متقارن است؛ یعنی هم تورم بسیار بالاتر از ۲ درصد و هم تورم بسیار پایین‌تر از این سطح می‌تواند مشکل‌ساز باشد.
اگر نرخ تورم بیش از یک واحد درصد با هدف فاصله داشته باشد، یعنی:
- بیشتر از ۳ درصد باشد
- یا کمتر از ۱ درصد باشد
رئیس بانک مرکزی باید نامهای رسمی به وزیر دارایی بریتانیا ارسال کند و توضیح دهد:
- چرا تورم از هدف فاصله گرفته است.
- بانک چه اقداماتی برای بازگرداندن تورم به هدف انجام خواهد داد.
- انتظار می‌رود چه مدت طول بکشد تا تورم به هدف نزدیک شود.
شاخص CPI و بانک مرکزی انگلستان
Consumer Prices Index یا CPI معیار اصلی سنجش تورم مورد استفاده BOE است.
این شاخص توسط Office for National Statistics یا ONS محاسبه می‌شود.
ONS هر ماه قیمت حدود ۱۸۰ هزار کالا و خدمت از حدود ۷۰۰ گروه مختلف را بررسی می‌کند و بر اساس تغییر قیمت آنها نرخ تورم را محاسبه می‌کند.
سبد CPI شامل هزینه‌هایی مانند:
- مواد غذایی
- پوشاک
- مسکن
- انرژی
- حمل‌ونقل
- خدمات
- تفریح
- کالاهای مصرفی
است.
تغییرات CPI یکی از مهم‌ترین داده‌هایی است که کمیته سیاست پولی هنگام تصمیم‌گیری درباره نرخ بهره بررسی می‌کند.
کمیته سیاست پولی – MPC
مهم‌ترین نهاد تصمیم‌گیری درباره نرخ بهره بریتانیا Monetary Policy Committee یا MPC است.
این کمیته دارای ۹ عضو دارای حق رأی است.
اعضای MPC شامل:
- رئیس بانک مرکزی
- معاون رئیس در امور سیاست پولی
- معاون رئیس در امور ثبات مالی
- معاون رئیس در امور بازارها و بانکداری
- اقتصاددان ارشد بانک
- چهار عضو خارجی
هستند.
اعضای خارجی توسط وزیر دارایی بریتانیا منصوب می‌شوند تا دیدگاه‌ها و تجربه‌هایی خارج از ساختار داخلی بانک نیز در تصمیمات سیاست پولی حضور داشته باشد.
نماینده‌ای از خزانه‌داری بریتانیا نیز در جلسات حضور دارد، اما حق رأی ندارد.
جلسات بانک مرکزی انگلستان
MPC تصمیمات سیاست پولی خود را هشت بار در سال اعلام می‌کند؛ یعنی تقریباً هر شش هفته یک بار.
در هر جلسه، اعضا مجموعه بزرگی از اطلاعات اقتصادی را بررسی می‌کنند، از جمله:
- نرخ تورم
- رشد اقتصادی
- بازار کار
- نرخ بیکاری
- دستمزدها
- مصرف خانوارها
- سرمایه‌گذاری
- بازار مسکن
- شرایط اعتباری
- قیمت انرژی
- نرخ ارز
- وضعیت اقتصاد جهانی
در نهایت هر عضو رأی خود را به طور مستقل اعلام می‌کند.
نتیجه رأی‌گیری نیز به همراه دلایل تصمیم منتشر می‌شود.
رئیس بانک مرکزی انگلستان
رئیس Bank of England با عنوان Governor of the Bank of England شناخته می‌شود.
در حال حاضر Andrew Bailey رئیس بانک مرکزی انگلستان و رئیس کمیته سیاست پولی است.
رئیس بانک علاوه بر مدیریت بانک، نقش مهمی در:
- هدایت سیاست پولی
- ارتباط با بازارهای مالی
- توضیح تصمیمات بانک
- حضور در پارلمان
- مدیریت بحران‌های مالی
دارد.
اظهارات رئیس BOE به دلیل تأثیر احتمالی بر انتظارات نرخ بهره، توسط معامله‌گران بازار فارکس به دقت دنبال می‌شوند.
نرخ بهره بانک مرکزی انگلستان – Bank Rate
نرخ بهره اصلی بانک مرکزی انگلستان با عنوان Bank Rate شناخته می‌شود.
Bank Rate مهم‌ترین نرخ سیاست پولی بریتانیا است.
تغییر این نرخ می‌تواند بر بسیاری از نرخ‌های موجود در اقتصاد اثر بگذارد، از جمله:
- نرخ وام بانکی
- نرخ وام مسکن
- نرخ سپرده
- نرخ کارت‌های اعتباری
- هزینه تأمین مالی شرکت‌ها
- بازده اوراق قرضه
نرخ بهره فعلی بانک مرکزی انگلستان
تا ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۶، نرخ بهره رسمی Bank of England برابر با:
۳.۷۵ درصد
است.
در آخرین جلسه سیاست پولی که در ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۶ پایان یافت، MPC با رأی ۶ به ۳ تصمیم گرفت Bank Rate را در سطح ۳.۷۵ درصد نگه دارد.
سه عضو کمیته رأی داده بودند که نرخ بهره ۰.۲۵ واحد درصد افزایش یابد و به ۴ درصد برسد.
جلسه بعدی تصمیم‌گیری درباره Bank Rate برای ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی شده است.
از آنجا که Bank Rate ممکن است در هر جلسه MPC تغییر کند، برای مشاهده نرخ روز باید آخرین تصمیم منتشرشده توسط Bank of England بررسی شود.
افزایش نرخ بهره BOE چه معنایی دارد؟
اگر تورم بیش از حد بالا باشد، Bank of England می‌تواند نرخ بهره را افزایش دهد.
افزایش نرخ بهره معمولاً باعث می‌شود:
- دریافت وام گران‌تر شود.
- نرخ وام مسکن افزایش یابد.
- هزینه تأمین مالی شرکت‌ها بیشتر شود.
- پس‌انداز جذاب‌تر شود.
- مصرف خانوارها کاهش یابد.
- سرمایه‌گذاری ممکن است کاهش پیدا کند.
- تقاضای کل اقتصاد کاهش پیدا کند.
کاهش تقاضا می‌تواند به مرور زمان فشار تورمی را کاهش دهد.
در بازار ارز نیز افزایش نرخ بهره بیشتر از انتظار می‌تواند در شرایط برابر از پوند بریتانیا حمایت کند.
کاهش نرخ بهره BOE چه معنایی دارد؟
اگر تورم تحت کنترل باشد اما رشد اقتصادی ضعیف شود، بانک مرکزی می‌تواند نرخ بهره را کاهش دهد.
کاهش نرخ بهره معمولاً موجب:
- کاهش هزینه وام
- کاهش نرخ برخی وام‌های مسکن
- افزایش تمایل به مصرف
- افزایش سرمایه‌گذاری
- حمایت از رشد اقتصادی
می‌شود.
در مقابل، کاهش نرخ بهره می‌تواند بازده دارایی‌های مبتنی بر پوند را کاهش دهد.
به همین دلیل، اگر BOE نرخ بهره را بیشتر از انتظار بازار کاهش دهد، ممکن است بر ارزش پوند فشار وارد شود.
سیاست Hawkish بانک مرکزی انگلستان
اصطلاح Hawkish برای سیاستی استفاده می‌شود که تمرکز بیشتری بر مهار تورم دارد.
نشانه‌های یک BOE هاوکیش می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
- افزایش نرخ بهره
- احتمال افزایش بیشتر نرخ‌ها
- نگرانی درباره تورم
- نگرانی درباره رشد دستمزدها
- تأکید بر لزوم حفظ سیاست محدودکننده
لحن هاوکیش معمولاً می‌تواند از پوند حمایت کند، به ویژه اگر بازار انتظار سیاست ملایم‌تری داشته باشد.
سیاست Dovish بانک مرکزی انگلستان
اصطلاح Dovish به سیاستی گفته می‌شود که بیشتر بر حمایت از رشد اقتصادی و اشتغال تأکید دارد.
نشانه‌های سیاست داویش شامل:
- کاهش نرخ بهره
- اشاره به احتمال کاهش بیشتر
- نگرانی درباره رکود
- ضعف بازار کار
- کاهش فشارهای تورمی
است.
لحن داویش معمولاً می‌تواند بر ارزش پوند فشار وارد کند.
اهمیت رأی اعضای MPC
یکی از ویژگی‌های مهم جلسات بانک مرکزی انگلستان این است که رأی تک‌تک اعضای MPC منتشر می‌شود.
برای مثال نتیجه یک جلسه ممکن است:
- ۹-۰
- ۸-۱
- ۷-۲
- ۶-۳
- ۵-۴
باشد.
این ترکیب رأی‌ها برای معامله‌گران اهمیت زیادی دارد.
فرض کنید نرخ بهره بدون تغییر بماند، اما چهار عضو از نه عضو به افزایش نرخ رأی داده باشند.
این وضعیت می‌تواند نشان دهد که احتمال تغییر سیاست در جلسات آینده افزایش یافته است.
بنابراین بازار تنها به تصمیم نهایی نگاه نمی‌کند، بلکه ترکیب آرا را نیز بررسی می‌کند.
صورت‌جلسات MPC
همراه با تصمیم سیاست پولی، Bank of England جزئیات مذاکرات و آرای اعضای MPC را نیز منتشر می‌کند.
این اسناد اطلاعات مهمی درباره دیدگاه اعضا نسبت به:
- تورم
- بازار کار
- رشد اقتصادی
- دستمزدها
- قیمت انرژی
- نرخ بهره
- ریسک‌های اقتصادی
ارائه می‌کنند.
معامله‌گران از این اطلاعات برای پیش‌بینی جهت سیاست پولی در جلسات آینده استفاده می‌کنند.
گزارش سیاست پولی – Monetary Policy Report
یکی از مهم‌ترین گزارش‌های Bank of England، Monetary Policy Report یا MPR است.
این گزارش به صورت فصلی تهیه می‌شود و شامل تحلیل‌هایی درباره:
- اقتصاد بریتانیا
- تورم
- رشد اقتصادی
- بازار کار
- دستمزدها
- مصرف
- سرمایه‌گذاری
- بازارهای مالی
- چشم‌انداز اقتصاد جهانی
است.
همچنین پیش‌بینی‌های بانک درباره مسیر آینده:
- تورم
- GDP
- بیکاری
در این گزارش مورد توجه بازار قرار می‌گیرند.
سیاست پولی چگونه بر اقتصاد تأثیر می‌گذارد؟
تغییرات Bank Rate معمولاً بلافاصله تمام اقتصاد را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد.
Bank of England اعلام می‌کند که ممکن است حدود ۱۸ تا ۲۴ ماه طول بکشد تا اثر کامل سیاست پولی بر اقتصاد ظاهر شود.
برای مثال، افزایش نرخ بهره امروز ممکن است به تدریج از طریق:
- وام‌های جدید
- تمدید وام مسکن
- کاهش سرمایه‌گذاری
- کاهش مصرف
- تغییر بازار کار
بر تورم آینده تأثیر بگذارد.
به همین دلیل، MPC تنها به تورم امروز نگاه نمی‌کند و باید شرایط اقتصاد در سال‌های آینده را نیز پیش‌بینی کند.
تسهیل کمی – Quantitative Easing
وقتی نرخ بهره به سطوح بسیار پایین می‌رسد، بانک مرکزی ممکن است برای حمایت بیشتر از اقتصاد از Quantitative Easing یا QE استفاده کند.
در این سیاست، بانک مرکزی دارایی‌های مالی، به‌ویژه اوراق قرضه دولتی بریتانیا، را خریداری می‌کند.
هدف QE می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
- کاهش بازده اوراق قرضه
- کاهش هزینه تأمین مالی
- افزایش نقدینگی
- تشویق سرمایه‌گذاری
- افزایش مصرف
- حمایت از فعالیت اقتصادی
- افزایش تورم به سمت هدف
باشد.
Bank of England پس از بحران مالی جهانی ۲۰۰۸ استفاده گسترده‌ای از QE کرد و برنامه‌های دیگری نیز پس از همه‌پرسی اتحادیه اروپا و همه‌گیری کرونا اجرا شدند.
Asset Purchase Facility – APF
خرید دارایی‌های Bank of England از طریق ساختاری به نام:
Asset Purchase Facility یا APF
انجام شده است.
APF دارایی‌های خریداری‌شده برای اهداف سیاست پولی را نگهداری می‌کند.
بخش عمده دارایی‌های موجود در APF شامل اوراق قرضه دولتی بریتانیا یا Gilts بوده است.
انقباض کمی – Quantitative Tightening
فرآیند معکوس QE با عنوان:
Quantitative Tightening یا QT
شناخته می‌شود.
در QT بانک مرکزی اندازه ترازنامه خود را کاهش می‌دهد.
Bank of England در فوریه ۲۰۲۲ فرآیند کاهش دارایی‌های APF را با توقف سرمایه‌گذاری مجدد برخی اوراق سررسیدشده آغاز کرد.
در سپتامبر ۲۰۲۲ نیز MPC آغاز فروش فعال بخشی از اوراق را تصویب کرد.
در نتیجه، حجم دارایی‌هایی که بانک طی دوره QE خریداری کرده بود به تدریج کاهش پیدا می‌کند.
اوراق قرضه دولتی بریتانیا – Gilts
اوراق قرضه دولت بریتانیا با عنوان Gilts شناخته می‌شوند.
بازده این اوراق یکی از مهم‌ترین متغیرهای بازار مالی بریتانیا است.
انتظارات نسبت به سیاست BOE می‌تواند بازده Gilts را تحت تأثیر قرار دهد.
برای مثال، اگر سرمایه‌گذاران انتظار داشته باشند نرخ بهره برای مدت طولانی بالا باقی بماند، بازده برخی اوراق ممکن است افزایش پیدا کند.
از طرف دیگر، انتظار کاهش نرخ بهره می‌تواند موجب کاهش بازده شود.
کمیته سیاست مالی – FPC
در کنار MPC، بانک مرکزی انگلستان دارای Financial Policy Committee یا FPC است.
MPC بیشتر بر تورم و سیاست پولی تمرکز دارد.
اما FPC مسئول شناسایی و بررسی ریسک‌های سیستم مالی بریتانیا است.
وظایف FPC شامل:
- شناسایی ریسک‌های سیستمیک
- بررسی بدهی خانوارها
- بررسی بازار مسکن
- بررسی آسیب‌پذیری بانک‌ها
- بررسی بازارهای مالی
- تعیین برخی ابزارهای احتیاطی
است.
FPC می‌تواند اقداماتی برای کاهش ریسک‌هایی انجام دهد که ممکن است کل سیستم مالی بریتانیا را تهدید کنند.
گزارش ثبات مالی
بانک مرکزی انگلستان به طور منظم Financial Stability Report منتشر می‌کند.
این گزارش ریسک‌هایی را بررسی می‌کند که می‌توانند بر سیستم مالی بریتانیا تأثیر بگذارند، از جمله:
- ریسک بانک‌ها
- بازار مسکن
- بدهی خانوارها
- بدهی شرکت‌ها
- بازارهای مالی
- شرایط اعتباری
- اقتصاد جهانی
Bank of England اعلام کرده است که FPC این گزارش را هر شش ماه منتشر می‌کند.
Prudential Regulation Authority – PRA
یکی دیگر از بخش‌های بسیار مهم Bank of England، Prudential Regulation Authority یا PRA است.
PRA مسئول نظارت احتیاطی بر تعداد زیادی از موسسات مالی بریتانیا است.
در حال حاضر این نهاد بر حدود ۱۲۹۲ موسسه مالی نظارت دارد، از جمله:
- بانک‌ها
- Building Societies
- Credit Unions
- شرکت‌های بیمه
- شرکت‌های بزرگ سرمایه‌گذاری
وظیفه PRA چیست؟
هدف PRA این است که موسسات مالی تحت نظارت آن به شکل ایمن فعالیت کنند و توانایی مقابله با زیان‌ها را داشته باشند.
این نهاد مقرراتی درباره موضوعاتی مانند:
- کفایت سرمایه
- نقدینگی
- مدیریت ریسک
- حاکمیت شرکتی
- حفاظت از بیمه‌شدگان
تعیین می‌کند.
اگر PRA تشخیص دهد یک موسسه مالی به شکل ناایمن فعالیت می‌کند، می‌تواند برای اصلاح وضعیت آن اقدام کند.
تفاوت PRA و FCA
در سیستم نظارتی بریتانیا دو نام مهم وجود دارند:
- PRA
- FCA
PRA بخشی از Bank of England است و بیشتر بر سلامت مالی و استحکام موسسات تمرکز دارد.
اما Financial Conduct Authority یا FCA بیشتر بر:
- رفتار موسسات مالی
- حمایت از مصرف‌کنندگان
- سلامت بازارها
- رقابت
تمرکز دارد.
بسیاری از بانک‌های بزرگ بریتانیا تحت نظارت هر دو نهاد قرار دارند.
انتشار اسکناس توسط Bank of England
Bank of England مسئول انتشار اسکناس در انگلستان و ولز است.
این بانک تلاش می‌کند اسکناس‌هایی تولید کند که:
- قابل اعتماد باشند.
- دوام مناسبی داشته باشند.
- تشخیص اصالت آنها آسان باشد.
- جعل آنها دشوار باشد.
اسکناس‌های پوند از مهم‌ترین نمادهای سیستم پولی بریتانیا هستند.
آیا Bank of England تنها ناشر اسکناس پوند است؟
در انگلستان و ولز، اسکناس‌های اصلی توسط Bank of England منتشر می‌شوند.
اما برخی بانک‌های تجاری مجاز در:
- اسکاتلند
- ایرلند شمالی
نیز امکان انتشار اسکناس‌های مخصوص خود را دارند.
این اسکناس‌ها تحت چارچوب نظارتی خاصی فعالیت می‌کنند.
Bank of England و سیستم پرداخت
یکی دیگر از وظایف بانک مرکزی انگلستان، حمایت از عملکرد امن سیستم پرداخت است.
بانک زیرساخت‌هایی را مدیریت یا بر آنها نظارت می‌کند که امکان انتقال مبالغ بزرگ میان بانک‌ها و شرکت‌ها را فراهم می‌کنند.
از جمله سیستم‌های مهم می‌توان به:
CHAPS
اشاره کرد.
Bank of England همچنین بر برخی زیرساخت‌های مهم بازار مالی و سیستم‌های پرداخت نظارت دارد.
بانک مرکزی انگلستان و دولت بریتانیا
Bank of England از زمان تأسیس خود به عنوان بانکدار دولت فعالیت داشته است.
امروزه خدمات بانکی خرد دولت توسط بانک‌های تجاری انجام می‌شود، اما BOE همچنان خدمات عمده‌فروشی مالی به دولت ارائه می‌دهد.
این خدمات شامل:
- خدمات پرداخت
- نگهداری اوراق
- تسویه اوراق
- دسترسی به حساب‌های ارزی
است.
خدمات به بانک‌های مرکزی خارجی
Bank of England تنها به دولت بریتانیا خدمات ارائه نمی‌دهد.
این بانک خدمات بانکی عمده‌فروشی به بیش از ۱۰۰ بانک مرکزی خارجی نیز ارائه می‌کند.
این خدمات می‌توانند شامل:
- حساب‌های پوند
- سپرده
- نگهداری دارایی
- تسویه اوراق
- نگهداری طلا
باشند.
این موضوع نشان‌دهنده جایگاه مهم لندن و Bank of England در سیستم مالی بین‌المللی است.
بانک مرکزی انگلستان و طلا
Bank of England یکی از مراکز مهم نگهداری طلای بانک‌های مرکزی و نهادهای مالی جهان است.
بخش مهمی از طلای نگهداری‌شده در خزانه‌های آن متعلق به خود بانک نیست، بلکه برای:
- بانک‌های مرکزی خارجی
- دولت‌ها
- نهادهای رسمی
نگهداری می‌شود.
خدمات نگهداری طلا بخشی از خدمات بانکی رسمی BOE محسوب می‌شود.
تاثیر BOE بر پوند انگلیس
تصمیمات Bank of England از مهم‌ترین عوامل تأثیرگذار بر پوند استرلینگ (GBP) هستند.
معامله‌گران فارکس به ویژه جفت‌ارزهای زیر را هنگام انتشار تصمیمات BOE دنبال می‌کنند:
- GBP/USD
- EUR/GBP
- GBP/JPY
- GBP/CHF
- GBP/CAD
- GBP/AUD
نوسانات این جفت‌ارزها می‌توانند هنگام تصمیمات غیرمنتظره نرخ بهره افزایش پیدا کنند.
نرخ بهره و ارزش پوند
در شرایط برابر، افزایش نرخ بهره می‌تواند جذابیت دارایی‌های مبتنی بر پوند را افزایش دهد.
اگر سرمایه‌گذاران انتظار داشته باشند بازده سرمایه‌گذاری در بریتانیا بالاتر برود، ممکن است تقاضا برای پوند افزایش پیدا کند.
اما بازار تنها به خود نرخ بهره نگاه نمی‌کند.
موارد زیر نیز اهمیت دارند:
- تصمیم چقدر با انتظار بازار متفاوت بوده است؟
- ترکیب رأی MPC چگونه بوده است؟
- رئیس بانک چه گفته است؟
- پیش‌بینی تورم چگونه تغییر کرده است؟
- رشد اقتصادی چه وضعیتی دارد؟
- سیاست فدرال رزرو و ECB چگونه است؟
به همین دلیل، حتی پس از افزایش نرخ بهره نیز ممکن است پوند کاهش پیدا کند؛ برای مثال اگر بازار انتظار افزایش بیشتری داشته باشد.
مهم‌ترین شاخص‌ها برای پیش‌بینی تصمیم BOE
برای پیش‌بینی تصمیم بانک مرکزی انگلستان، معامله‌گران مجموعه‌ای از داده‌های اقتصادی بریتانیا را بررسی می‌کنند.
مهم‌ترین آنها عبارتند از:
- CPI Inflation
- Core CPI
- Services Inflation
- Wage Growth
- Average Earnings
- GDP
- Unemployment Rate
- Employment Change
- Retail Sales
- PMI
- Consumer Confidence
- Housing Data
در سال‌های اخیر، تورم خدمات و رشد دستمزدها از شاخص‌های مهم برای ارزیابی فشارهای تورمی داخلی بوده‌اند.
اهمیت بازار کار برای BOE
بازار کار یکی از حوزه‌های مهم برای تصمیمات MPC است.
اگر بازار کار بسیار قوی باشد و شرکت‌ها برای جذب نیروی کار مجبور به افزایش سریع دستمزدها شوند، این موضوع می‌تواند فشارهای تورمی ایجاد کند.
به همین دلیل بانک به شاخص‌هایی مانند:
- نرخ بیکاری
- تعداد شاغلان
- فرصت‌های شغلی
- رشد دستمزد
- مشارکت اقتصادی
توجه می‌کند.
کاهش فشار در بازار کار می‌تواند نشانه کاهش تورم داخلی باشد.
اهمیت رشد دستمزد
رشد دستمزدها برای Bank of England اهمیت ویژه‌ای دارد.
اگر حقوق کارکنان با سرعت زیادی افزایش پیدا کند، قدرت خرید آنها افزایش می‌یابد و شرکت‌ها نیز ممکن است هزینه دستمزد بالاتر را از طریق افزایش قیمت کالاها و خدمات به مشتری منتقل کنند.
این موضوع می‌تواند باعث ماندگاری تورم شود.
در مقابل، کاهش تدریجی رشد دستمزدها می‌تواند نشانه کاهش فشارهای تورمی باشد.
تورم خدمات
Services Inflation یا تورم خدمات یکی دیگر از شاخص‌هایی است که معامله‌گران و BOE به آن توجه می‌کنند.
بخش خدمات قسمت بزرگی از اقتصاد بریتانیا را تشکیل می‌دهد.
قیمت خدمات معمولاً ارتباط بیشتری با:
- دستمزد
- هزینه نیروی کار
- تقاضای داخلی
دارد.
بنابراین بالا ماندن تورم خدمات می‌تواند نشانه ماندگاری فشارهای تورمی داخلی باشد.
Bank of England و بازار مسکن
بازار مسکن بریتانیا نسبت به تغییر نرخ بهره حساس است.
بخش قابل توجهی از خریداران مسکن از وام Mortgage استفاده می‌کنند.
افزایش Bank Rate می‌تواند باعث افزایش هزینه وام‌های مسکن شود.
این موضوع ممکن است:
- قدرت خرید خانوارها را کاهش دهد.
- تقاضای مسکن را کاهش دهد.
- بر قیمت خانه تأثیر بگذارد.
- مخارج خانوار را محدود کند.
به همین دلیل، بازار مسکن یکی از کانال‌های مهم انتقال سیاست پولی BOE به اقتصاد است.
تصمیم ژوئیه ۲۰۲۶ بانک مرکزی انگلستان
در جلسه‌ای که در ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۶ پایان یافت، کمیته سیاست پولی با رأی ۶ به ۳ نرخ Bank Rate را در ۳.۷۵ درصد ثابت نگه داشت.
سه عضو خواهان افزایش نرخ به ۴ درصد بودند.
در آن مقطع، BOE اعلام کرد که تورم CPI به ۲.۶ درصد کاهش یافته بود، اما انتظار می‌رفت اثر قیمت‌های بالاتر انرژی باعث شود تورم در ادامه سال دوباره افزایش پیدا کند.
طبق آخرین اطلاعات منتشرشده در وب‌سایت بانک تا ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۶، نرخ تورم فعلی ۲.۹ درصد و هدف تورم همچنان ۲ درصد است.
تفاوت Bank of England و Federal Reserve
Bank of England و Federal Reserve یا FED هر دو بانک مرکزی هستند، اما مناطق متفاوتی را پوشش می‌دهند.
BOE مسئول سیاست پولی بریتانیا و پوند است.
FED مسئول سیاست پولی ایالات متحده و دلار آمریکا است.
تفاوت انتظارات نرخ بهره این دو بانک یکی از عوامل مهم حرکت جفت‌ارز:
GBP/USD
است.
اگر بازار انتظار داشته باشد BOE نسبت به FED سیاست سخت‌گیرانه‌تری داشته باشد، در شرایط برابر می‌تواند به نفع پوند باشد.
برعکس، سیاست پولی سخت‌گیرانه‌تر فدرال رزرو می‌تواند از دلار حمایت کند.
تفاوت BOE و ECB
Bank of England سیاست پولی بریتانیا را تعیین می‌کند.
اما European Central Bank سیاست پولی کشورهای عضو منطقه یورو را تعیین می‌کند.
بریتانیا از یورو استفاده نمی‌کند و ارز رسمی آن پوند استرلینگ است.
به همین دلیل:
- BOE → GBP
- ECB → EUR
را مدیریت می‌کنند.
اختلاف سیاست پولی این دو بانک نیز یکی از مهم‌ترین عوامل حرکت جفت‌ارز EUR/GBP است.
استقلال بانک مرکزی انگلستان
Bank of England متعلق به دولت بریتانیا است، اما در اجرای سیاست پولی دارای استقلال عملیاتی است.
دولت هدف تورمی را مشخص می‌کند، اما MPC تصمیم می‌گیرد برای دستیابی به آن هدف چه نرخ بهره و چه سیاست‌هایی مناسب هستند.
این ساختار با هدف جلوگیری از دخالت مستقیم سیاسی در تصمیمات کوتاه‌مدت نرخ بهره ایجاد شده است.
چرا تصمیمات BOE برای معامله‌گران مهم هستند؟
پوند یکی از ارزهای اصلی بازار فارکس است و لندن نیز یکی از مهم‌ترین مراکز مالی جهان محسوب می‌شود.
به همین دلیل تصمیمات Bank of England می‌توانند تأثیر قابل توجهی بر بازارهای مالی داشته باشند.
معامله‌گران به طور ویژه موارد زیر را دنبال می‌کنند:
- Bank Rate
- نتیجه رأی MPC
- Monetary Policy Report
- صورت‌جلسات MPC
- سخنرانی رئیس BOE
- سخنرانی اعضای MPC
- پیش‌بینی تورم
- پیش‌بینی رشد اقتصادی
- سیاست QE و QT
گاهی تغییر در ترکیب آرای اعضای MPC حتی بدون تغییر نرخ بهره می‌تواند موجب نوسان پوند شود.
مهم‌ترین گزارش‌های Bank of England
بانک مرکزی انگلستان گزارش‌ها و داده‌های مختلفی منتشر می‌کند.
مهم‌ترین آنها عبارتند از:
- Monetary Policy Report
- Monetary Policy Summary
- MPC Minutes
- Financial Stability Report
- Asset Purchase Facility Reports
- Financial Policy Committee Records
- آمارهای بانکی و اعتباری
- تحقیقات اقتصادی
- گزارش‌های بازار مالی
این اطلاعات برای تحلیلگران اقتصادی، بانک‌ها، سرمایه‌گذاران و معامله‌گران بازارهای مالی اهمیت زیادی دارند.
اهمیت Bank of England در اقتصاد جهانی
بریتانیا یکی از مراکز اصلی مالی جهان است و لندن نقش بسیار مهمی در:
- بازار ارز
- بانکداری
- بیمه
- بازار سرمایه
- مشتقات
- مدیریت دارایی
دارد.
به همین دلیل، سیاست‌های Bank of England می‌توانند تأثیری فراتر از اقتصاد بریتانیا داشته باشند.
تصمیمات BOE ممکن است بر:
- ارزش پوند
- بازار اوراق قرضه
- سهام بریتانیا
- جریان سرمایه
- بانک‌های بین‌المللی
- بازار جهانی ارز
تأثیر بگذارند.
